หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
170
เวลาเป็นบุญบาธิ เราต้องใช้ทุกอนุวินาที สร้างบุญบาธิให้เต็มกำลัง ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗
หน้า2
171
อย่าเย็นหย่ย ที่หลวงพ่อชวน สร้างบุญสร้างบารมี เวลามันเหลือไม่มากแล้ว เดี๋ววัน เดี๋วคืน เดี๋วปี เดี๋ยวก็ตายแล้ว เอาเต๋บุญแต่บาป กลับไปได้เท่านั้น 13 มกราคม พ.ศ. 2555
หน้า3
178
ในวันนี้ปีใหม่ ควรจะเป็นวันที่เราจะเริ่มต้น สร้างความดีงาม สร้างบุญกุศล ให้สมกับที่ได้เกิดมาสร้างบารมี ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า4
179
เราจะส่งความสุขไปให้ใคร อย่าลืมสร้างความสุขในตัว ให้ได้เสียด่อน ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า5
181
วันที่สิ้นปีเก่า... เป็นวันที่เราจะมาสรุปบทดูชีวิตว่า ตลอดปีที่ผ่านมา เราขาดทุน เท่าทุน หรือว่ามีกำไรของชีวิต วันขึ้นปีใหม่ เราจะได้รับปรับปรุง แก้ไขขอบกพร่องที่ผ่านมา มา ให้สมกับที่ได้เกิดมาสร้างบารม
หน้า6
183
พญามารเขาทำงานทุกอนุวินาที พระก็ทำงานทุกอนุวินาที ยังไม่แพ้ไม่ชนะกัน เพราะฉะนั้น เราจะประมาณไม่ได้เลย ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘
หน้า7
187
ความแข็งแรงและปลอดภัยคือสิ่งสำคัญในการปฏิบัติธรรม 12 มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑
หน้า8
190
อย่าเอาความแข็งแรง ไปทำอย่างอื่น ที่ไม่เป็นบุญเป็นกุศล ๒๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗
หน้า9
196
ထ้องให้ทาน รักษา ศีล เจริญภาวนา ทั้งหมดด้วยตัวเอง และชวนคนอื่นด้วย เราจำเป็นผู้มีบุญบารมีมาก ๆ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า10
198
เชื่อแห่งความดี มืออยู่ในตัวของทุกคน ขึ้นอยู่กับว่า... จะเอามาใช้หรือไม่ใช้เท่านั้น ถ้าเอามาใช้...ก็ใช้ได้ ใช้ไม่ได้...เพราะไม่ได้ใช้ ๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๔
หน้า11
199
เจ้าของบุญนั้นมีอย่างมาก ให้โชคปัญญากับความปรารถนาดีของเรา ไปชักชวนเขามาสร้างความดี เพราะทุกคนมีเชื่อแห่งความดีอยู่แล้ว ไปพูด ไปชื่นแจงให้เขาฟังว่า... ทำบุญแล้วดีอย่างไร อย่างนี้เรียกว่า...ใช้ปัญญาทำบ
หน้า12
200
เมื่อถูกชวนทำความดี มันต้องกล้าคัด ร่องไว ไม่ใช่ชักช้า เฉื่อยชา ต้องตื่นตัว...ตื่นตา..ตื่นใจ 13 มกราคม พ.ศ. 2545
หน้า13
202
อย่าท้อถอย อย่าวิตกกังวล อย่าทุกข์ใจ ให้มีแต่ความอุดม ร่ำรวย เบิกบานในธรรม ในหน้าที่ของเราที่ได้เกิดมา เป็นผู้นำบุญ ยอดกตัญญูทร 20 มกราคม พ.ศ. 2555
หน้า14
211
วันนั้นเขาจะคิดถึงเรา จะตามหาเรา วันนั้นจะเป็นวันที่ เขามีความพร้อมที่จะต้อนรับเรา พร้อมที่จะฟังธรรม ฟังคำแนะนำที่ดีจากเรา 20 มกราคม พ.ศ. 2555
หน้า15
214
เราไปในฐานะผู้ให้... ไปในฐานะยอดกัลยาณมิตร แล้วจะต้องไปหวาดหวั่นอะไร ไม่เห็นจะต้องไปทุกข์ใจอะไร เพราะฉะนั้น...ให้ทำด้วยความสุข แล้วก็สนุกกับการสร้างบารมี 20 มกราคม พ.ศ. 2545
หน้า16
216
การทำหน้าที่ก็ลยาถามิตร...ไม่ง่าย ต้องเป็นผู้มีคุณธรรมสูง ต้องทำด้วยความรำรึง เบิกบาน ต้องอดทน อดกลั้น อดออม ให้อภัย มีเมตตาธรรม ยิ้มสู้ ยิ้มรับกับถ้อยคำ ที่เขากล่าวออกมาด้วยความไม่รู้ ห
หน้า17
220
เราทำความดีเพียงคนเดียว ยังไม่พอ ต้องชวนคนอื่นทำด้วย 4 มกราคม พ.ศ. 2551 ๒๒๐
หน้า18
228
โลกนี้... เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี สร้างความดีงาม บันฑิตจะสร้างแต่ความดีงาม คนพาลจะสร้างแต่ บาปอาถักษรธรรม ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ๒๒๙
หน้า19
231
ความตระหนี่กับการให้ มันต่อสู้กันอยู่ตลอดเวลา บุญกับบาปก็สู้กัน มียดกับส่วน กุศลกับอกุศลสู้กันอยู่ อย่างนี้แหละ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า20
232
ถ้าหากว่า ทำด้วยตัวเองด้วย และไปชักชวนคนอื่นทำด้วย เราก็จะสมบูรณ์พร้อม ทั้งทรัพย์สมบัติและบริวารสมบัติ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕